باب شانزدهم- لوح مبارک در تفسير آيه قرآنيّه لواحة للبشر عليها تسعة عشر
نسخه اصل فارسی
oceanoflights.org/maidiy-i-asmani-vol2-16-fa/
از آثار حضرت عبدالبهاء - مائده آسمانی، جلد ٢، صفحه ۲۱ - ۲۲
باب شانزدهم- لوح مبارک در تفسير آيه قرآنيّه لواحة للبشر عليها تسعة عشر
در لوح ميرزا هاشم صهر شيخ سلمان از قلم مبارک مرکز پيمان جلّ ثنائه نازل شده قوله الاحلی:
"مدلول آيه مبارکه اينست که نار جحيم بشره را يعنی روی را دگرگون مينمايد تر و تازگی نميگذارد سوخته و بد رنگ مينمايد يعنی نيران اعراض و انکار روی انسان را ميسوزاند و تعرف المجرمون بسيماهم ميگردد لطافت و بشاشت و نضارت و نور ايمان نميگذارد چنانچه در آيه ديگر ميفرمايد و وجوه عليها غبرة ترهقها قترة ميفرمايد در يوم قيامت بر بعضی وجوه غبار مينشيند و موکّلين اين نار که نفوس مستحقّه را در آتش اندازند در يوم قيامت کبری ١٩ نفرند و آن ١٩ نفر ملائکه عذابند و عدّه اين نوزده ملائکه عذاب نظير عدّه ملائکه رحمتند و خازن جنّت رضوان که حروف حيّاند ". انتهی