باب بيست و هفتم- بيان مبارک در باره خوردن گوشت
از آثار حضرت عبدالبهاء - مائده آسمانی، جلد ٢، صفحه ۳۱ - ۳۲
باب بيست و هفتم- بيان مبارک در باره خوردن گوشت
سؤال از خوردن گوشت نمودند فرمودند: " خدا بر حسب ايجاد برای هر ذی روحی رزقی معيّن کرده طيور را منقار داده تا دانه را غذای خود نمايند و حيوانات مثل گاو و گوسفند را دندان مانند داس خلق کرده تا علفخوار باشند امّا حيوانات درنده را چنگال و انياب داده که شکار نمايند زيرا نميتوانند علفخوار باشند . گوشت غذای آنهاست ولکن خوراک انسان گوشت نيست چه که در ايجاد آلات گوشت خوری باو داده نشده خدا او را احسن صور داده و مبارک خلق فرموده نه درنده و خونخوار" انتهی ( سفرنامه جلد اوّل ص ٢٧٢ )
و نيز حضرت عبدالبهاء جلّ ثنائه در لوح نيويورک ادوين فر ميفرمايند :
" انسان محتاج و مجبور بر خوردن گوشت نيست اگر ابداً گوشت نخورد باز در نهايت خوشی و قوّت زندگانی نمايد مثل آنکه طايفه برهماء هند ابداً گوشت نخورند با وجود اين در قوّت و قدرت و بنيه و قوای حسّيّه و مشاعر عقليّه از طوايف ديگر پستتر نيستند و فی الحقيقه ذبح حيوانات و خوردن گوشت قدری مخالف رحمت و شفقت است اگر کسی بتواند که بحبوبات و فواکه و اثمار و روغنها و مغزها مانند پسته و بادام قناعت کند البتّه بهتر و خوشتر است و عليک البهاء الابهی ع ع ".