
در سفرنامه چنين مسطور است : ( جلد اوّل ص ٣١٠ )
يکی از حضّار سؤال نمود که چرا آمال بعضی در عالم مجری ميشود و بعضی نميشود؟ خلاصه بيان مبارک در جواب اين بود که "آنچه با تقديرات موافقت نمايد تحقّق مييابد و علاوه نيّت خير و حسن تدبير جاذب تأئيد است امّا آمال انسان پايانی ندارد انسان بهر درجهای برسد مافوق دارد لذا هميشه بايد در حسرت و زحمت باشد و هر گز راحت نيابد مگر بسعی و توکّل که با وجود کوشش در امور قلب انسان فارغ و مسرور گردد نه از حصول شأن و ثروتی مغرور شود و نه از فقدان آن محزون و اين مقام بقوّه ايمان حاصل شود" انتهی