باب چهل و هفتم- لوح مبارک در تبيين آيات کلمات مکنونه

از آثار حضرت عبدالبهاء - مائده آسمانی، جلد ٢، صفحه ۵۶ – ۵۷

باب چهل و هفتم- لوح مبارک در تبيين آيات کلمات مکنونه

حضرت عبدالبهاء راجع بلوح ياقوتی و لوح پنجم فردوس که در کلمات مکنونه نازل، ميفرمايند قوله تعالی:

"اين الواح ملکوت است که از قلم اعلی در لوح محفوظ مرقوم است چنين الواحی از عالم ملکوت در عالم ناسوت نازل نگشته بلکه در خزائن غيبيّه محفوظ و مصون است اگر وقتی نفسی چنين الواحی ابراز نمايد و نسبتش بحقّ دهد که اين لوح ياقوتست يا لوح پنجم از فردوس است اصل ندارد ع ع"

و در باره عهد جبل فاران در بقعه مبارکه زمان که در کلمات مکنونه نازل ميفرمايند قوله العزيز:

"اين عهد و ميثاق است که جمال مبارک در ارض مقدّس بقلم اعلی در ظلّ شجره انيسا گرفته‌اند و بعد از صعود اعلان شد. ع ع"

و در باره عقبه زمرّدی وفا که در کلمات مکنونه مذکور ميفرمايند قوله تعالی:

"مقام و عقبه زمرّدی باصطلاح شيخ جليل احسائی و حضرت اعلی روحی له الفداء عالم قدر است و اين عقبه بسيار صعب المرور است ع ع "

و راجع باسمی که اوّل و دوم آن ذکر شد و اهل غرفات از مکامن عزّ خود بيرون دويدند و بر تراب ريختند که در کلمات مکنونه نازل ميفرمايند قوله العزيز "آن اسم عظيم اسم اعظم است مراد جمال مبارک است و آنچه اليوم در دست است معانی دو حرف از اسم اعظم است و آن ب و ه ع ع"

و راجع بآيه مبارکه اصل الخسران لمن مضت ايّامه و ما عرف نفسه ميفرمايند قوله التعالی:

"مقصود اين است که انسان تا حقّ را نشناسد از شناسائی خود نيز محرومست زيرا بايد اوّل انسان نور آفتاب را ادراک نمايد و نور خويش را نيز مشاهده کند زيرا بی‌نور هيچ چيز مشاهده نشود ع ع"