باب شصت و ششم- لوح مبارک در باره شيرينی و تلخی مقام انسان
نسخه اصل فارسی
oceanoflights.org/maidiy-i-asmani-vol2-66-fa/
از آثار حضرت عبدالبهاء - مائده آسمانی، جلد ٢، صفحه ۸۲ - ۸۳
باب شصت و ششم- لوح مبارک در باره شيرينی و تلخی مقام انسان
در لوح آقا علی بن استاد حسين خيّاط طهرانی ساکن خراسان ميفرمايند قوله العزيز:
"و امّا سؤالی که نموده بوديد بدان شيرينی و تلخی در ساير کاينات عرضی از اعراض است آنچه بترکيب عنصری مطابق مذاق آيد شيرين تصوّر گردد و آنچه مخالف تلخ مينمايد هر دو عرضی از اعراض است نه اختلاف در جوهر ولی در انسان دو مقام موجود نورانی و ظلمانی الهی و طبيعی رحمانی و شيطانی زيرا خطّ فاصل بين نور و ظلمت است و در دايره وجود در حضيض ادنی واقع که نهايت نزول است ولی بدايت صعود است لهذا حائز الجهتين است نور و ظلمت و ضلالت و هدايت تا کدام غلبه نمايد اگر عقل غلبه کند نورانيست و از اعلی علّيين و اگر نفس غلبه کند و طبيعت مسلّط گردد ظلمانيست و از اسفل سجّين زيرا قوّه ملکوتی و قوّه طبيعی حيوانی در انسان در جنگند تا کدام مظفّر گردد و عليک البهاء الابهی عبدالبهاء عباس" انتهی