
در سفر نامه چنين مسطور است:
"فرمودند امر اللّه از قوای ملکی و امور دنيوی مقدّس است و از جمله تعاليم الهيّه بنفوس امانت و انقطاع و تقديس است پس اگر کسی را ديدی که نظر بمال و طمع در اموال ناس دارد بدان که او از اهل بها نيست اهل بها کسانی هستند که اگر بوادی ذهب و فضّه رسند چون برق در گذرند و ابداً اعتنا ننمايند" انتهی.