رديف الف - باب چهاردهم: انّ مع العسر يسراً

از آثار حضرت عبدالبهاء - مائده آسمانی، جلد ۵، صفحه ۳۹- ۴۰

رديف الف - باب چهاردهم: انّ مع العسر يسراً

حضرت عبدالبهاء ميفرمايند قوله الاحلی:

کرمانشاه جناب اسحق خان عليه بهاء الله الابهی

هو اللّه- ای يار نازنين من، آنچه مرقوم نموديد مفهوم شد شکايت از ضيق معيشت و کثرت ديون و طلبکار ستمکار فرموده بوديد فی الحقيقه تحمّل اين غوائل هائل بسيار مشکل است ولی همکاريم و سهيم و شريک در دست ستمکار امروز شخص ترسائی بی‌محابا طلب ادای دين نمود و بهيچوجه ملاحظه آشنائی فيمابين نفرمود زيرا نقود کعبه مقصود اوست و ملاحظه بکلّی مفقود ما مهلت خواستيم تا فرصت تدارک مبلغ نمائيم شخص معتمدی فرستاديم و بزحمت زياد سه ماه مهلت گرفتيم مقصود اينست که از کثرت ديون محزون مشو انشاء اللّه اين عسر سبب يسر گردد و اين زحمت بادی رحمت شود تا زحمتی حاصل نگردد رحمت جلوه ننمايد انّ مع العسر يسراً فرموده حال ايّام عسرتست مطمئن باش که زمان يسر و راحت نيز خواهد آمد اين عسر و يسر و فقر و غنا و راحت و زحمت اهمّيّتی ندارد در آنچه مهمّست بکوش.

گر در آتش رفت بايد چون خليل
ور چو يحيی ميکنی خونم سبيل

ور چو يوسف چاه و زندانم کنی
ور ز فقرم عيسی مريم کنی

سر نگردانم نگردم از تو من
بهر فرمان تو دارم جان و سر

و عليک التّحية و الثّناء ع ع