بیخبران در کمینند تا فرصتی یابند و دست تطاول بگشایند

حضرت عبدالبهاء
نسخه اصل فارسی

بیخبران در کمینند تا فرصتی یابند و دست تطاول بگشایند…، حضرت عبدالبهأ ، محاضرات جلد ۱ صفحه٦

  بیخبران در کمینند تا فرصتی یابند و دست تطاول بگشایند و بظلم و عدوان پردازند این سلاح عاجزان است چون از قوت برهان بی نصیب گردند و در اقامه حجت عاجز و ضعیف و گنگ و لال گردند دست تطاول بگشایند همیشه این روش اهل بطلان است و مسلک اهل طغیان این اخر الدوأ الکی شمرند ولی بخسران  مبین افتند و ضرر و زیان شدید یابند این تعرضات سبب ظهور آیات بینات و این اعتساف تمهید مقدمات و سبب انتباه غافلان و جستجوی طالبان گردد البته اگر آنی تفکری بنمایند ابدا تعرض ننمایند بلکه ساکت و صامت گردند و در حفره ظنون و اوهام خزیده خود را از پرتو شمس حقیقت محروم و محجوب نمایند وقتیکه شهناز الهی منحصر در شیراز بود ستمگاران سبب شدند که این صیت عظیم باصفهان و طهران رسید و چون بیشتر کوشیدند و اذیت و جفا کردند و سیاست شدید روا داشتند بجمیع صفحات ایران سرایت کرد و نفوذ کلمة الله در خراسان علم افراخت.  و چون باطفأ این سراج کوشیدند و بقتل و غارت پرداختند و خون مظلومانرا ریختند و سرها بر نیزه نمودند مردان شهید کردند اطفال اسیر نمودند نسأ را ذلیل کردند و مانند دشت بلا صحرای کربلا بخونریزی مظلومان پرداختند و باسارت صبیان و نسوان دست گشودند صیت امر الله بسایر بلدان در اطراف و اکناف عالم رسید.  و چون کوشیدند که نور مبین از ایران نفی و سرگون گردد علم مبین در عراق بلند شد و چون در عراق بنفاق پرداختند سبب شد که جمال قدم بشهر شهیر نفی و تبعید شد و کوس اعظم و ناقوس اکبر در اسلامبول کوبیده شد و چون از مرکز سلطنت عثمانیان با نهایت ظلم و عدوان برومیلی ارسال نمودند آن اقلیم نیز پرتو نور مبین یافت.  و چون از آن کشور بسجن اکبر  نقل گردید و قلعهٴ ویران سجن محبوب امکان شد و نهایت ذل و هوان حاصل گردید صیت امرالله و صوت کلمة‌الله در ممالک اروپ و امریک انتشار یافت زلزله در آفاق انداخت و اهل نفاق خائب و خاسر گشتند.  و هنوز دست برنمیدارند این تحکم و تعرض سبب شد که ندای الهی در جمیع آفاق بلند گردید.  هنوز در خواب - غفلت اند و گمان میکنند که این حرکت مذبوحانه سبب قلع و قمع اساس خداوند یگانه است هیهات هیهات جمال مبارک روحی لاحبائه الفدأ میفرماید ًکه این جوش و خروش علمای جاهل بر منابر و فریاد و نعره های وادینا و وامذهبا در مسالک و معابر ندای به امر الله است این نفوس منادیی حقند ولکن لایشعرون ذرهم فی خوضهم یلعبون 

الی آخر بیانه الاحلی.

منابع
محتویات