
" حضرت سمندر نار موقده و حضرت حکیم کریم و حضرت حاجی آقا بزرگ و حضرت عبدالکریم و حضرت آقا محمد جواد علیهم بهاء الله الابهی .
ای یاران عزیز عبدالبهاء از یاران آن کشور بینهایت راضی و مسرورم و خوشنود و ممنون زیرا در نهایت وحدتند و در منتهای یگانگی و الفت و محبت هر یک دیگریرا جانفشان است و هر نفس پاکی سائرین را موهبتی تابناک ایکاش جمیع مدن و دیار چنین رفتار مینمودند و للکل فیکم اسوة حسنة طوبی لمن تاسی بکم و اتبع اثرکم و سلک فی منهاجکم و تهافت کالفراش علی سراجکم باری آن چه بخواهم بیان مسرّت از احبای قزوین نمایم تحریر نتوانم پس بهتر آنست که توجه بملکوت اعلی نمایم و طلب موهبت بیمنتهی کنم تا در هر دمی عنایتی بینید و در هر نفس موهبتی مشاهده کنید ای یاران عزیز عبدالبهاء شب و روز بفرح و شادمانی و سرور و کامرانی بگذرانید زیرا جمال ابهی از شما راضی و اینعبد مبتلا ممنون وقت سرور است هنگام حبور است ایام شادمانی است و موسم کامرانی الهی الهی هولاء عبادک المخلصون و عن غیرک معرضون و علی عهدک ثابتون قدر لهم کل خیر فی ملکوتک الابهی و ایدهم بجنود لم یروها و انصرهم بملائکتک المقربین و اشددا زورهم علی امرک المبین و اجعلهم آیاتک الکبری بین الوری و کلماتک الثابته فی الصحف الاولی انک انت الکریم انک انت الرحیم انک انت العزیز الوهاب .
(( ع ع ))