مناجات

مناجات …, حضرت عبدالبهاء , محاضرات جلد ۱ صفح ٥٣٢

(( هو الله ))

    ای پروردگار مهربان شرق در هیجانست و غرب در موج و بیپایان نفخات قدس در انتشار و انوار شمس حقیقت از ملکوت غیب ظاهر و آشکار ترتیل آیات توحید است و تموج رایات تجرید بانگ سروش است و نهنگ محویت و فنا در خروش از هر کرانه فریاد یا بهاءالابهی بلند و از هر طرف ندای یا علی الاعلی مرتفع ولوله در جهان نیست جز غلغله جلوه دلبر یکتا و زلزله در عالم نه جز اهتزاز محبت محبوب بی همتا احبای الهی در جمیع دیار با نفسی مشکبار چون شمع روشن‌اند و یاران رحمانی در جمیع اقالیم مانند گلهای شکفته از طرف چمن دمی نیاسایند و نفسی برنیارند جز بذکر تو و آرزوئی ندارند جز خدمت امر تو چمنستان حقیقت را بلبل خوش الحانند و گلستان هدایت را شکوفه‌های معطر بدیع الالوان خیابان حقایق را طراحی گلهای معنی نمایند و جویبار هدایترا مانند سرو روان بیارایند افق وجود را نجوم بازغند و مطالع آفاقرا کواکب لامع مظاهر تائیدند و مشارق نور توفیق ای خداوند مهربان کل را ثابت و مستقیم بدار و الی الابد ساطع و لامع و پر انوار کن تا هر دم از گلشن عنایت نسیمی وزد و از یم ّ موهبت شبنمی رسد رشحات سحاب محبت طراوت بخشد و نفحات گلشن وحدت مشامها معطر کند ای دلبر آفاق پرتو اشراقی ای محبوب جهان جلوه جمالی ای قوه قدیر حفظ وامانی ای ملیک وجود ظهور قدرت و سلطانی ای خدای مهربان در بعضی بلدان اهل طغیان در هوج و موجند و محرکین بی انصاف شب و روز در اعتساف ظالمان چون گرگ در کمین و اغنامی مظلوم و بی ناصر و معین غزالان بر وحدت را کلاب در پی و تذروان کوهسار هدایت را غرابان حسد در عقب ای پروردگار حفظ و حمایت فرما ای حافظ حقیقی صیانت و حمایت کن در پناه خویش محروس دار وبعون خود از شرور مصون بدار توئی حافظ حقیقی و حارس غیبی و نگهبان ملکوتی و مهربان آسمانی ...

. (( ع ع ))