راجع بشهادت حضرت بدیع

راجع بشهادت حضرت بدیع ..., حضرت بهاءالله , محاضرات جلد ۱ صفح ٥٤٨

(( هو الله تعالی شانه العظمة و الاقتدار ))

یا مالک الارض اسمع نداء هذا المملوک انی عبد امنت بالله و آیاته و فدیت نفسی فی سبیله و یشهد بذلک ما انا فیه من البلایا التی ما حملها احد من العباد و کان ربی العلیم علی ما اقول شهیدا . ما دعوت الناس الا الی الله ربک و رب العالمین و ورد علیّ فی حبّه ما لا رات عین الابداع شبهه یصدقنی فیذلک عباد ما منعتهم سبحات البشر عن التوجه الی المنظر الاکبر و عن ورائهم من عنده علم کلشئی فی لوح حفیظ کلما امطر سحاب القضاء سهام البلاء فی سبیل الله مالک اسماء اقبلت الیها و یشهد بذلک کل منصف خبیر کم من لیال فیها استراحت الوحوش فی کنائسها و الطیور فی اوکارها و کان الغلام فی السلاسل و الاغلال و لم یجد لنفسه ناصرا و لا معینا ( الی ان قال جل جلاله ) یا سُلطانُ أُقسِمُکَ بِربِّکَ الرَحمنِ باَن تَنظُرَ علی العباد بلحظات اعین رأفتک و تحکم بینهم بالعدل لیحکم الله لک بالفضل ان ربک لهو الحاکم علی ما یرید ستُفنی الدنیا و ما فیها من العزة و الذلة و یبقی الملک لله الملک العی العظیم .

( تا آنکه میفرماید ) ....

یا سلطان انی کنت کاحد من العباد و راقدا علی المهاد مرّت علیّ نسائم السبحان و علمنی علم ما کان لیس هذا من عندی بل من لدن عزیز علیم و امرنی بالنداء بین الارض و السماء بذلک ورد علیّ ما ذرفت به عیون العارفین ما قرئت ما عند الناس من العلوم و ما دخلت المدارس فاسئل المدینة التی کنت فیها لتوقن بانی لست من الکاذبین هذه ورقة حرکتها اریاح مشیة ربک العزیز المجید هل لها استقرار عند هبوب اریاح عاصفات لا و مالک الاسماء و الصفات بل تحرکها کیف ترید

( تا آنکه میفرماید )

ذات شاهانه شاهد و گواهند که در هر بلد که معدودی از این طایفه بوده‌اند نظر بتعدی بعضی از حکام نار حرب و جدال مشتعل میشد ولکن این فانی بعد از ورود عراق کل را از فساد و نزاع منع نموده و گواه این عبد عمل اوست چه که کل مطلعند و شهادت میدهند که جمعیت این حزب در عراق اکثر از جمیع بلدان بوده معذلک احدی از حد خود تجاوز ننموده و بنفسی متعرّض نشده قریب پانزده سنه میشود که کل ناظرا الی الله و متوکلا علیه ساکنند و آنچه بر ایشان وارد شد صبر نموده‌اند و بحق گذاشته‌اند

( الی ان قال جل جلاله )

ایکاش رای جهان آرای پادشاهی بر آن قرار میگرفت که این عبد با علمای عصر مجتمع میشد و در حضور حضرت سلطان اتیان حجت و برهان مینمود و این عبد حاضر و از حق آمل که چنین مجلسی فراهم آید تا حقیقت امر در ساحت حضرت سلطان واضح و لائح گردد انتهی .