ملل مسیحی بر ضد ملل مسیحی

ملل مسیحی بر ضد ملل مسیحی

این جنگ برادر کشی ملل مسیحی بر علیه ملل مسیحی یعنی انگلیکن ها بر ضد لوترین ها و کاتولیکها بر ضد ارتودوکسهای یونانی و کاتولیکها بر کاتولیکها و پروتستانها بر ضد پروتستانها که بدعوی اتکأ مدنیت عیسوی برخاسته چه منظره غم انگیزی از ضعف و پراکندگی در نظر کسانیکه شاهد ورشکستکی موسسات معروف بنام مسیح و حامیان دیانت مسیحی می باشند عدم توانائی و نا امیدی پاپ اعظم از جلوگیری این جنگ مهلک داخلی که ابناء سلطان صلح در ظل برکات و تائیدات ادعیه و مواعظ زعمای کلیسای متشتت و مایوس بدان پرداخته اند بخوبی آشکار میسازد که آن موسسات مقتدر مسیح بچه درجه ذلت افتاده و همچنین کاملا وضع انحطاط آمیزیکه موسسات دیانت اسلام هم بدان دچار شده است بخاطر میاورد .

چقدر مایع حزن است که عالم مسیحیت غفلت ورزیده و از انجام ماموریت ارجمندی که سلطان حقیقی صلح در این عبارات اخیر لوح پاپ پی نهم فرموده و از تمام جامعه مسیحیت دعوت کرده بدان عمل کنند منحرف شدند و عباراتی که همواره مدار امتیاز میان رسالت حضرت بهاءالله در قرن حاضر و دورهٴ حضرت مسیح است ” قل یا ملأ النصاری قد تجلینا علیکم من قبل و ما عرفتمونی هذه مرة اخری هذا یوم الله اقبلوا الیه …  ان المحبوب لا یحب ان تحترقوا بنار الهوی انتم و لو احتجبتم هذا لم یکن الا من غفلتکم و عدم عرفانکم تذکروننی و لا تعرفوننی یدعوننی و غفلتم عن ظهوری … یا ملأ الانجیل قد دخل الملکوت من کان خارجا منه و الیوم نریکم متوقفین لدی الباب اخرقوا الاحجاب بقوة ربکم العزیز الوهاب ثم ادخلوا باسمی فی ملکوتی لذلک یامرکم من اراد لکم الحیوة الباقیه … نریکم یا ابناء الملکوت فی الظلمة هذا ینبغی لکم اتخافون من اعمالکم تلقاء النور اقبل الیه … انه ( مسیح ) قال تعالیا لا جعلکما صیادی الانسان و الیوم نقول تعالوا لنجعلکم علة حیاة العالم . “ و نیز میفرماید ” قل انا جئنا لکم و حملنا مکاره الدنیا لخلاصکم اتهربون من الذی فدی بنفسه لحیوتکم اتقوا الله یا ملأ الروح ( مسیح ) و لا تعقبوا کل عالم بعید … افتحوا ابواب قلوبکم ان الروح ( مسیح ) قائم خلفها مالکم ان تبعدوا من اراد ان یقربکم الی مقر منیر قل انا فتحنا لکم ابواب الملکوت هل انتم تعلقون علی وجهی ابواب البیوت ان هذا الا خطأ کبیر.“

اینست وضعیتی که کشیشان مسیحی دچار شده اند. همان کشیشهائی که خود را میان پیروان خود و مسیحی که با مجد پدر آسمانی رجعت نموده حائل قرار داده اند همانطور که دیانت حضرت موعود بمرور بیشتر در قلب مسیحیت نفوذ میکند و همانطور که جنود تازه از معسکرهائی که روحش بر آنها حمله ور است متزایدا تسخیر و مستلزم یک اقدام جمعی و جدی برای دفاع از اساس مسیحیت میشود و همانطور که قوای تعصب ملی و کفر و تفکیک دیانت از سیاست و تعصب جنسی با هم باوج خود سیر میکنند آیا انتظار این نمیرود در قوت و قدرت و حیثیت این علمای دینی انحطاط بیشتری رخ داده و بیش از پیش مثبت حقیقت و کاشف مصادیق بیانات حضرت بهاءالله راجع بافول نجوم دیانت مسیح گردد.

پریشانی که در سرنوشت طبقه علمای شیعه ایران بان حاصل شده البته و خیم است و مقدرات بقیة السیف آن طبقه علماء  که زیر یوغ سلطه عرفی که قرنها در تحت سخریه و فرمانروائی آنها بوده و اینک از آن مینالند البته ترحم آور است . اضمحلال بزرگترین موسسه اهل سنت اسلام البته مصیبت آمیز بوده و سقوط دستگاه دینی آن در مملکتی که مدعی مقام خلافت رسول الله بوده غیر قابل ترمیم میباشد آن عواملی که موجد خرابی و خجلت و تفرقه و ضعف مدافعین موسسات عظیمه دینی مسیحی گردید جدی و قاهر بوده و ابرهائی که آسمان آن دیانت را ظلمانی نموده تیره و تار میباشد . در نتیجهٴ اعمال علمای دینی مسلمان و مسیحی ( اصنام ) که حضرت بهاءالله آنها را بصفت اصنام توصیف و اکثر دشمنانش بوده‌اند - همان کسانیکه بامر او اطاعت نکرده قلمهای خود را کنار نگذاشته و هوأ و امیال خود را ترک نگفته و چنانکه فرموده است هرگاه آنها باو ایمان میاوردند جمهور ناس نیز میگردند در نتیجه اعمال آنها مبالغه نیست اگر گفته شود اسلام و مسیحیت داخل در بحرانیترین دوره تاریخ خود شده اند .

با اینحال کسی نباید در منظور ما اشتباه کرده و این حقیقت اصلیه را که جوهر دیانت حضرت بهاءالله است سؤ تعبیر نماید ” مبدأ ملکوتی تمام انبیای الهی و از آن جمله حضرت مسیح و رسول الله که که دو ظهور اعظم قبل از ظهور حضرت باب هستند بدون هیچگونه قید و تردید و از طرف هر یک از پیروان دیانت بهائی شناخته شده و وحدت اصلیه این رسولان الهی واضحا اذعان و تسلسل ظهورات آنها تائید و حیثیت من جانب اللهی و مرتبط بودن کتابهای آنها تصدیق و وحدت مقاصد و آمال آنها اعلام و وحدانیت نفوذ و قدرت آنها تاکید و توافق نهائی تعالیم و مومنین آنان تعلیم و تبشیر شده است چنانکه حضرت بهاءالله شهادت میدهد ” همه را در یک رضوان ساکن بینی و در یک هوا طائر و بر یک کلام ناطق و بر یک امر آمر “.