دیانت و تکامل اجتماعی
دیانت و تکامل اجتماعی
ظهور حضرت مسیح در مرحلهٴ اولی منعطف بنجات فردی و تخلق باخلاق جدیدی بوده و موضوع اصلی آن تاکید در لزوم ایجاد یک پایه عالی اخلاقی و انتظام در وجود انسان است که عضو اصلی جامعه بشر میباشد چنانکه در هیچ جای انجیل ما اشارهٴ بوحدت ملل یا اتحاد کلی نوع بشر پیدا نمیتوانیم کرد . هنگامیکه حضرت مسیح با اطرافیان خود صحبت میکرد در رتبه اولی بآنان از لحاظ افراد و نه از لحاظ اجزاء مرکبه یک هیئت جهانی و غیرقابل تقسیم خطاب مینمود . در آنموقع تمام سطح زمین هنوز کشف نشده بود و بنابراین تشکیل تمام امم و ملل آن بصورت هیئت واحد ممکن نبود در نظر گرفته شود تا چه رسد باینکه اعلام و یا استقرار یابد . برای این بیانات حضرت بهاءالله که بالخاصه بپروان انجیل خطاب گردیده و در آن فرق اساسی میان شریعت حضرت مسیح که در مرحله اولی مربوط بافراد بوده و امر حضرت بهاءالله که مخصوصا بنوع بشر بطور کلی معطوف شده چه تعبیر دیگری میتوان قائل شد ” انه ( مسیح ) قال تعالیا لا جعلکنا صیادی الانسان و الیوم نقول تعالوا لنجعلکم علة حیوة العالم“
شریعت اسلام یعنی حلقهٴ بعدی در سلسله شرایع الهی چنانکه حضرت بهاءالله خود شهادت داده این فکر را که ملت هیئت واحده و مرحله حیاتی در تشکیل جامعه انسانی است تلقین کرده و در تعالیم آن مندرج گردیده است . اینست در حقیقت مفهوم بیان موجز ولی پر معنی و روشن حضرت بهاءالله که میفرماید ” از قبل فرموده اند حب الوطن من الایمان “ . این اصل را بقدریکه تکامل جامعه انسانی در آنموقع اقتضا داشت رسول الله تبیین و تاکید نمود . در آن زمان ممکن نبود مرحلهٴ بالاتر یا پست تری در نظر گرفته شود زیرا اوضاع دنیا برای استقرار تشکیلات عالی تر هنوز آماده نشده بود. فکر ملیت و وصول بمقام ملیت را بنابراین میتوان گفت از خصائص مشخصهٴ دیانت محمدی بوده که در دورهٴ آن مال و اجناس عالم مخصوصا در اروپا و امریکا متحد شدند و استقلال سیاسی را حائز شدند. حضرت عبدالبهاء این حقیقت را در یکی از الواح چنین توضیح میفرماید ” در دوره های سابق هر چند ائتلاف حاصل گشت ولی بکلی ائتلاف من علی الارض غیر قابل زیرا وسائل و وسائط اتحاد مفقود و در میان قطعات خمسهٴ عالم ارتباط و اتصال معدوم بلکه در بین امم یک قطعه نیز اجتماع و تبادل افکار معسور لهذا اجتماع جمیع طوائف عالم در یکنقطه اتحاد و اتصال و تبادل افکار ممتنع و محال اما حال وسائل اتصال بسیار و فی الحقیقه قطعات خمسه عالم حکم یک قطعه یافته و همچنین جمیع قطعات عالم یعنی ملل و دول و مدن و قری محتاج یکدیگر و از برای هیچیک استغنای از دیگری نه زیرا روابط سیاسیه بین کل موجود و ارتباط تجارت و صناعت و زراعت و معارف در نهایت محکمی مشهود لهذا اتفاق کل و اتحاد عموم ممکن الحصول و این اسباب از معجزات این عصر مجید و قرن عظیم است و قرون ماضیه از آن محروم زیرا این قرن - قرن انوار - عالمی دیگر و قوتی دیگر و نورانیتی دیگر دارد اینست که ملا حظه مینمائی که در هر روز معجز جدیدی مینماید و عاقبت در انجمن عالم شمعهای روشنی بر افروزد “ و همچنین میفرماید ” بارقهٴ صبح این نورانیت عظیمه آثارش از افق عالم نمودار گشته . شمع اول وحدت سیاسی است و جزئی اثری از آن ظاهر گردیده و شمع دوم وحدت آراء در امور عظیمه است آن نیز عنقریب اثرش ظاهر گردد. و شمع سوم وحدت آزادیست آن نیز قطعیا حاصل گردد و شمع چهارم وحدت دین است این اصل اساس و شاهد این وحدت در انجمن عالم بقوت الهیه جلوه نماید و شمع پنجم وحدت وطنی است در این قرن این اتحاد و یگانگی نیز بنهایت قوت ظاهر شود و جمیع ملل عاقبت خود را اهل وطن واحد شمارند و شمع ششم وحدت جنس است جمیع من علی الارض مانند جنس واحد شوند و شمع هفتم وحدت لسان است یعنی لسانی ایجاد گردد که عموم خلق تحصیل آن نمایند و با یکدیگر مکالمه کنند این امور که ذکر شد جمیعا قطعی الحصول است زیرا قوتی ملکوتی موید آن “ حضرت عبدالبهاء در مفاوضات میفرماید ” از جمله وقایع جسیمه که در یوم ظهور آن نهال بیهمال ( حضرت بهاءالله ) وقوع خواهد یافت علم الهی بجمیع امتها بلند خواهد شد یعنی جمیع ملل و قبائل در ظل آن علم الهی که نفس آن نهال ربانی است در آیند و ملت واحد گردند و ضدیت دینیه و مذهبیه و مباینت جنسیه و نوعیه و اختلافات وطنیه از میان برخیزد کل دین واحد ومذهب واحد و جنس واحد و قوم واحد شوند و در وطن واحد که کرهٴ ارض است ساکن گردند “.
مقامی که دنیا اکنون بآن نزدیک میشود همین مقام وحدت عالم انسانی است و چنانکه حضرت عبدالبهاء موکدا میفرمایند در این قرن البته تحقق خواهد یافت. حضرت بهاءالله چنین فرموده است ” لسان عظمت در یوم ظهور فرموده ( لیس الفخر لمن یحب الوطن بل لمن یحب العالم “ ) و نیز میفرماید ” باین کلمات عالیات طیور افئده را پرواز جدید آموخت و تحدید و تقلید را از کتاب محو نمود“