توقیع مورخ ۲۴ جمادی الاولی ۱۳۴۱ خطاب به احبّای الهی و اماء رحمن در مشهد و بشرویه و...
از آثار حضرت ولی امرالله - توقیعات مبارکه جلد سوّم، صفحه ۲-۳
بواسطه اعضای محترمه محفل روحانی مشهد
احبّای الهی و اماء رحمن در مشهد و بشرویه و نامق و حصار و قوچان و شاهرود و جندق و سبزوار و نیشابور و تربت و خیرالقرﺉ و انارک و خوسف و سرچاه و اذغند و قائین و دوغآباد (فروغ) و بیرجند و کاخ و طبس و فاران و بجستان و بوجنورد و سایر نقاط امریّه در صفحات خراسان طرّاً ملاحظه نمایند.
مشتعلان بنار موقده الهیّه و ناشرین تعالیم ربّانیّه را در آن صفحات پیشرفتی عظیم و نجاح و فلاحی باهر در میدان امرالله از درگاه الهیّه دائماً مسئلت مینمایم که ای ربّ عزیز قلوب محترقه حبیبانت را بمرور نسائم امید و عنایتت شاد و مهتر فرما و بانوار تعالیم آسمانیت آن خطّه مبارکه را روشن کن خیمه امرت را در قطب آن اقلیم جلیل مرتفع نما و یاران آشفتۀ رویت را بقوّتی ملکوتی مبعوث کن موانع و مشاکل را باسبابی غیبیّه زائل نما و ندای اسم اعظمت را بگوش هر قریب و بعید و وضیع و شریف برسان تا بادیه خراسان که در بدو ظهور اعلام ورایات نصرت امرت را مرتفع ساخته دوباره باهتزاز آید و از اخلاف رجالی چون اسلاف مبعوث گردند که صیت آن قطعه نورا را در شرق و غرب عالم مشتهر سازند اینست دعای قلبی صمیمی مستمری این عبد از درگاه الهی و امیدم چنانست که در این لیلة هجران و ایام حرمان احبّا و اماء الرّحمن چنان قیامی نمایند که عالم را باهتزاز آرند و روح بجسم مرده عالم دمند هیچ شبههئی نبوده اگر همّت موفور در این سبیل مبذول گردد قوه قاهره روح الهی شامل حال آن مقرّبان و عزیزان حضرت عبدالبهآء گردد و امرالله چنان شعلهئی زند که من فی الوجود را مدهوش و حیران نماید باید در این اوقات هر یک بواجبات و وظائف خویش در جزئیّات و کلیّات کما ینبغی ویلیق قیام نمائیم و به حکمت مذکوره در کتاب در اراضی طیّبه قلوب تخم افشانی نمائیم و توکّل و اعتماد باو نموده منتظر شمول الطاف گردیم و مترصّد تحقق بشارات الهیّه شویم و ملول و پژمرده نگردیم آنچه را مأموریم بجان و دل انجام دهیم و آنچه در سبیل الهی واقع گردد خیر محض و مروّج مصالح امریّه و از تقدیرات الهیّه و حکمتهای بالغۀ احدیّه شمریم در الواح و آثار تمعّن و تعمّق نموده بکوشیم هر یک از آن نصائح مشفقانه را عامل شویم و بزینت کردار و رفتار در بین خلق مزیّن و ممتاز گردیم از درگاه محبوب ابهی و مقام مقدّس حضرت اعلی و مرقد مطهّر حضرت عبدالبهآ، روحی لاحّبائهم الفداء در حق هر یک از آن برادران و خواهران نورانی خود قلبی طافح از محبّت الهی و قدمی ثابت در امر رحمانی و زبانی ناطق بآیات و اسرار ربّانی خواهم وصون و حمایتش را استدعا کنم تا بمنتهی آمال فائز گردید و در دو عالم مفتخر و معزّز و منصور شوید.
۲۴ جمادی الاولی ۱۳۴۱
بنده آستانش شوقی