توقیع مورخ ۲۱ ژانویه ۱۹۲۸ خطاب به جناب آقا سید اسدالله معلّم مراغی

از آثار حضرت ولی امرالله - توقیعات مبارکه جلد سوّم، صفحه ۵۵-۵۶

جناب آقا سید اسدالله معلّم مراغی علیه بهآءالله ملاحظه نمایند

دوست حقیقی منظومه بدیعه بلحاظ انور یکتا محبوب مهربان حضرت ولّی امرالله روحی لأحبّائه الفدآء فائز از هر حیث فصیح و بلیغ بود زیرا حمد و ستایش الهی و شکرانۀ فضل و احسان رحمانی را با حرارت شوق و جذابیت روح و جان بیان فرموده بودید لهذا سبب سرور و روحانیّت گردید امید از الطاف قدس صمدانی چنان است که عزت ابدیّه قدیمه استمرار یابد و اسباب آسایش و راحتی فراهم و مهیّا شود آنچه از قبل ملاحظه فرمودید و آنچه را که در حال و استقبال مشاهده خواهید فرمود کلّ در گذر است هیچ حالتی را استقامتی نه و هیچ آثاری را بقا و قراری نیست، اهل ادراک و هوش همواره در جستجوی حقیقی هستند که تمام مظاهر ‌و صفات و آثار آن باقی و پاینده است پس آن حضرت الحمدالله از تأییدات الهیّه بمقصد اصلی فائز و لازال منظور نظر عنایت حق بوده و هستید و الحین ببدایع مرحمت و افضال هیکل مبارک مسرور و مستبشر و بهره مند و محظوظید.

حسب الامر مبارک مرقوم گردید
رجب ۱۳۴۶ ۲۱ ژانویه ۱۹۲۸
نورالدّین زین

بخط مبارک:

امیدوارم آن حبیب بآنچه صرف اراده و رضای ربّ جلیل است مؤید و موفّق گردند و خدمتی عظیم در مستقبل ایّام بعتبۀ سامیه مقدّسه نمائید ولیس ذلک علی الله بعزیز.

بنده آستانش - شوقی