توقیع مورخ ۲۴ آپریل ۱۹۲۸ خطاب به محفل روحانی تبریز
از آثار حضرت ولی امرالله - توقیعات مبارکه جلد سوّم، صفحه ۶۰-۶۲
تبریز
بواسطه جناب آقا میرزا عنایت الله احمد اف میلانی
محفل روحانیّه زاده الله تائیدا
امنای آلهی و دوستان رحمانی آنچه مرقوم داشته بودید بساحت اقدس وارد و بلحاظ اطهر مقصود عالمیان حضرت ولیّ امرالله روحی لاحبّائه الفداء فائز امید از فضل آلهی چنان است که در جمیع مراتب بتائیدات رحمانیّه مؤیّد و موفّق گردید، دو عدد مجلّه مرسوم به (تذکّرات دیانتی) که از طرف هیئتی از اسلام در تبریز طبع و نشر میگردد آنها نیز وصول یافت حضرات قدری دیر خبر گشته اند و دست بکار شده اند آیا سابقین امثال این نفوس که باینگونه اعتراضات و وسیله ها خواستند مانع از اعلاء کلمة الله شوند چه فایده‌ئی بردند که لاحقین مانند این هیئت مغرضین بهره و ثمری برند بلکه کلّ محو و نابود شدند و کلمة الله العلیا غالب و قاهر و نافذ گشت و امروزه عقلای عالم و دانشمندان امم و زمامداران دانا و هوشمند تعالیم مقدّسه مبارکه را تمجید و تحسین کنند و در ترویج و انتشار نفحات قدس چون کُره نار در کمال انجذاب و اشتعال مشغولند این بیچاره ها هنوز در همان افکار و خیالات قدیمه جامده و تاریکی ظنون و اوهام عتیقه بالیه باقی مانده‌اند نه از عالم ملک و انقلابات دنیا خبری دارند و نه از جهان ملکوت فیضی برده اند معروف است وقتیکه صولت اسلام و شوکت امر سیّد انام لرزه بر اندام ملل و دول انداخته بود و عساکر اسلام پشت دروازۀ اسلامبول رسیدند و صدای توپ و نعرۀ انتصار از هر جهت بلند شخصی از امرای عسکریّه داخل قسطنطنیّه عبوراً ملاحظه کرد که کشیشی در کمال سرعت مشغول تحریر است پرسید چه میکنی و چه مینویسی در جواب گفت کتاب رویّه بر دین اسلام مینویسم آن شخص امیر با آن غلیان حالت و اضطراب فکری ضربتی محکم پشت گردن آقای کشیش بنواخت و گفت ای نادان این رویّه را وقتی میخواستی بنویسی که هنوز اسلام محصور و محبوس در جزیرة العرب بودند حال که بفتح مدائن و کشور ستانی مشغولند و پشت دروازه اسلامبول رسیده‌اند رویّه بر بطلان دین اسلام مینویسی مقصد اینست که آفتاب عظمت و کبریا را چنان حرارت و تابش و انواری که کوه معارضه را کاه بیهوده نماید و خرمن اعتراض و انکار را بسوزاند و بباد دهد اینگونه اعتراضات و اقوال هذیان و ملعبۀ صبیان است و هیچ تأثیری در عالم امر ندارد بلکه بالعکس سبب تنبّه و بیداری و تذکّر نفوس مستعدّه خواهد بود آن جمع محترم مطمئن بتائیدات الهیّه و عطف توجّهات افضالیه هیکل مبارک باشند.
حسب الامر مبارک مرقوم گردید
نورالدّین زین ۲۴ آپریل ۱۹۲۸ ذی القعده ۱۳۴۶
بخط مبارک:
یا امنآءالرحمن و حلفاء حبّه در این جوار پر انوار این بندۀ شرمسار بیاد برگزیدگان حضرت کردگار مشغول و مألوفم و از حیّ مختار موفّقیت و مصونیّت آن عزیزان را از اعماق قلب سائل و آمل آنی فراموش نشده و نخواهید شد زیرا از خاصّان حق محسوبید و در سلک اهل وفا محشور بحبل ولایش متمسّکید و از بیوفایان و خائنان متنفر و متجنّب اجر این همّت و خلوص و استقامت در ساحت کبریا عظیم است و جزیل جزاکم الله احسن الجزآء فی ملکه و ملکوته.
بندۀ آستانش شوقی