احكام و تعاليم فردى - اجتناب از غيظ

اجتناب از غیظ

حضرت بهاءالله:

۱ – " ومن اغتاظ عليكم قابلوه بالرّفق والّذي زجركم لا تزجروه دعوه بنفسه وتوكّلوا على الله المنتقم العادل القدير "، (كتاب اقدس – بند ۱٥۳)

٢ – " لا يعترض أحد على أحد "، (كتاب اقدس – بند ۷۳)

۳ - " لَا تَعْتَرِضُوْا عَلَی الْعِبَادِ إِنْ وَجَدْتُمْ مِنْ أَحَدٍ رَائِحَةَ ‌الْبَغْضَاءِ ذَرُوْهُ فِي خَوْضِهِ مُتَشَبِسِيْنَ بِأَذْيَالِ رِدَاءِ عِنَايَةِ رَبِّکُمْ فَالِقُ الْأَصْبَاحِ "، ( امر و خلق - ص ٢٢٦ ج ٣ )

٤ - " کلّ عباد را بنصائح مشفقانه نصيحت نموديم که احدی متعرّض احدی نشود و نفسی با نفسی مجادله ننمايد "، ( گنجينه حدود و احکام - ص ٣٢٨ )

٥ - " قسم بآفتاب فجر توحيد که اگر احبّای الهی کشته شوند نزد اين عبد محبوب تر از آنست که به نفسی تعرّض نمايند"، ( امر و خلق - ص ١٩٣ ج ٣ )

٦ - " باری ای سلمان بر احبّای حقّ القا کن که در کلمات احدی بديده اعتراض ملاحظه منمائيد بلکه بديده شفقت و مرحمت مشاهده کنيد مگر آن نفوسی که اليوم در ردّ اللّه الواح ناريّه نوشته "، ( مجموعه الواح مبارکه حضرت بهاءاللّه - ص ١٥٣ )

۷ - " ابداً نفْسی تعرّض به نفْسی ننمايد و بر محاربه قيام نکند شأن اهل حقّ خضوع و خشوع و اخلاق حميده بوده و خواهد بود"، ( مجموعه اقتدارات - ص ٣٠١ )

حضرت عبدالبهاء:

١ – " کسی را با کسی تعرّض نباشد و کسی بر کسی نکته نگيرد"، ( امر و خلق - ص ٢٥١ ج ٣ )

٢ - و در اوّل مبحث "مساله تناسخ " در مفاوضات مبارکه ميفرمايند :

" آنچه گفته ميشود ما را مقصد بيان حقيقت است . توهين عقايد ملل ديگر نيست . مجرّد بيان واقعست و بس والّا به وجدان نفْسی تعرّض ننمائيم واعتراض روا نداريم ".

٣ - " خاطری نيازاريد و کلمه سوء بر زبان نرانيد اگر از کسی فضائل عالَم انسانی و سلوک در رضای الهی مشاهده کنيد تمجيد کنيد والا صمت و سکوت اختيار نمائيد "، ( امر وخلق - ص ١٨٥ ج ٣ )

٤ - " بنهايت الفت و محبّت با يکديگر گفتگو کنند . اگر اندک معارضه ای بميان آيد سکوت کنند . ديگر ابداً طرفين تکلّم ننمايند و حقيقت حال را از مبيّن سؤال کنند . اينست حُکم فاصل "، ( مکاتيب حضرت عبدالبهاء - ص ٤- ٣٣ ج ٢ )