بنام یزدان مهربان پاک یزدانا خاک ایرانرا از آغاز...

لوح رقم (114) – من آثار حضرت عبدالبهاء – مکاتیب عبد البهاء، جلد 1، صفحه 438

نام یزدان مهربان پاک یزدانا خاک ایرانرا از آغاز مشکبیز فرمودی و شور انگیز و دانشخیز و گوهر ریز از خاورش همواره خورشیدت نور افشان و در باخترش ماه تابان نمایان کشورش مهر پرور و دشت بهشت آسایش پر گل و گیاه جان پرور و کهسارش پر از میوه تازه و تر و چمن زارش رشک باغ بهشت هوشش پیغام سروش و جوشش چون دریای ژرف پر خروش روزگاری بود که آتش دانشش خاموش شد و اختر بزرگواریش پنهان در زیر رو پوش باد بهارش خزان شد و گلزار دلربایش خار زار چشمه شیرینش شور گشت و بزرگان نازنینش آواره و در بدر هر کشور دور پرتوش تاریک شد و رودش آب باریک تا آنکه دریای بخششت بجوش آمد و آفتاب دهش در دمید بهار تازه رسید و باد جان پرور وزید و ابر بهمن بارید پرتو آن مهر مهر‌پرور تابید کشور بجنبید و خاکدان گلستان شد و خاک سیاه رشک بوستان گشت جهان جهانی تازه شد و آوازه بلند گشت و دشت و کهسار سبز و خرم شد و مرغان چمن بترانه و آهنگ همدم شدند هنگام شادمانیست پیغام آسمانی است بنگاه جاودانیست بیدار شو بیدار شو ای پروردگار بزرگوار حال انجمنی فراهم شده و گروهی همداستان گشته که بجان بکوشند تا از آن باران بخششت بهره بیاران دهند و کودکان خود را به نیروی پرورشت در آغوش هوش پرورده رشک دانشمندان نمایند آئین آسمانی بیاموزند و بخشش یزدانی آشکار کنند پس ای پروردگار مهربان تو پشت و پناه باش و نیروی بازو بخش تا بآرزوی خویش رسند و از کم و بیش در گذرند و آن مرز و بومرا چون نمونه جهان بالا نمایند (ع ع)