٢٠٥

هو الله

ای دو برادر اخوّت و برادری چون در دو برادر روحانی حاصل همه‌اش شهد و شکر است و چون اخوّت معنوی جمع با جسمانی شود نور علی نور گردد ولی چون روابط روحانيّه محکم نباشد و محبّت قلبيّه مستحکم نشود و الفت منبعث از انبعاثات وجدانيّه نباشد آيه و جاءوا اباهم عشاءً يبکون تحقّق يابد و شروه بثمن بخس دراهم معدودات ثابت گردد. حال شکر نمائيد که دو برادر جانبرابريد و الفت روحانيّه و محبّت جسمانيّه هر دو حاصل و ميسّر. اين نعمتی بود که نظير و مثيل ندارد و راحتی که شبيه و عديل نخواهد داشت. و البهاء عليک و علی کلّ اخ لم يفرّط فی اخيه الحنون العطوف. ع ع

در اين ايّام نظر به حکمت خفيّه اذن زيارت داده نشد. انشاءاللّه در سنه آتيه داده می‌شود و من از قبل شما زيارت می‌نمايم. ع ع